dokąd pojechać z psem

Dobrze wyposażone schroniska

Psy zazwyczaj bardzo nie lubią przebywać w schroniskach.
Wprawdzie niektórym psiakom udaje się znaleźć przyjaciół w schroniskach, jednak nawet w takiej sytuacji raz na jakiś czas dają one wyraz temu, że chciałyby mieszkać przy rodzinie.
Na szczęście psy coraz częściej znajdują się w przyjaznych sobie schroniskach. Nowoczesne schroniska są dobrze wyposażone i regularnie czyszczone, a poza tym osoby pracujące w takich schroniskach muszą ich właścicielom przedstawiać wiarygodne podania o pracę. Poza tym w takich schroniskach często pomagają tacy wolontariusze, którzy bardzo lubią różne zwierzęta.
Dlatego wyprowadzają takie psy na spacer i zapewniają im dostęp do różnych środków czystości oraz do naprawdę dobrego jedzenia.

Psy nierasowe - kilka słów

dokąd pojechać z psem
Między mieszańcem (wielorasowcem) a kundlem istnieje wyraźne rozgraniczenie.
Mieszaniec jest wynikiem skrzyżowania dwóch odrębnych ras. Kundel natomiast jest potomkiem psów nieokreślonego pochodzenia, kundli lub mieszańców. W Anglii, kolebce wielu ras i wystaw kynologicznych, istnieje podział psów na: thoroughbred ? psy będące potomkami rodowodowych rodziców tej samej rasy, czyli psy rasowe (pod warunkiem, że rodzice mieli uprawnienia hodowlane) inter-bred ? psy określane tym mianem to potomstwo psów tego samego typu, ale różnych ras np. charta afrykańskiego i charta węgierskiego cross-bred ? nazwa mieszańców pochodzących od rasowych rodziców innej rasy i typu, np.

potomek dobermana i wyżła niemieckiego długowłosego half-bred ? psy będące efektem skrzyżowania się psa rasowego (rodowodowego) z nierasowym mongrel ? psy będące potomkami nierasowych rodziców. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pies_nierasowy

Ważne - objawy wścieklizny

Wirus wścieklizny atakuje komórki układu nerwowego, ze szczególnym tropizmem do komórek istoty szarej mózgu. Przebieg choroby u wszystkich gatunków zwierząt jest w zasadzie podobny.
Możemy wyróżnić dwie postacie wścieklizny: postać gwałtowną, postać cichą ? porażenną. U ludzi w początkowym, inkubacyjnym okresie (około 2-miesięcznym od chwili zakażenia) występują objawy ogólne.
Dominują tu uczucia mrowienia wokół miejsca pokąsania, a także gorączka, ból potylicy, zmęczenie oraz rzadziej halucynacje i torsje.

Zwierzęta często w tym okresie zmieniają swoje zwyczaje, głównie tryb życia z dziennego na nocny i odwrotnie, a także przestają być wrażliwe na bodźce bólowe.

Po kilku dniach u ludzi i zwierząt występuje nadmierne pobudzenie lub, skrajnie, porażenie (tzw.
cicha wścieklizna).
U chorego stwierdzić można mimowolne skurcze mięśni (konwulsje), ślinotok, światłowstręt oraz wodowstręt. Śmierć następuje w około tydzień od wystąpienia objawów. W przypadku diagnozowania człowieka wystawionego na ryzyko zakażenia w krótkim odstępie czasu większe znaczenie od potwierdzenia choroby ma ocena prawdopodobieństwa jej wystąpienia.

W tym celu stosuje się głównie wywiad epidemiologiczny.

Jednocześnie rozpoczyna się, jeżeli zwierzę zostało złapane, trwającą 15 dni przyżyciową obserwację weterynaryjną (zwierzęta domowe) lub pośmiertne badanie mózgu zwierzęcia (zwierzęta dzikie i agresywne zwierzęta domowe).
Przyżyciowa diagnostyka człowieka jest możliwa (z wykorzystaniem m.in. metody PCR), lecz dość często pojawiają się w badaniu wyniki fałszywie ujemne. Wirus w ślinie zwierząt jest jednym z objawów ostatniego stadium wścieklizny. W przypadku psów żaden spośród tych, u których pojawił się wirus w ślinie, nie będzie żył dłużej niż 10?12 dni. Dlatego jeżeli pies przeżyje obserwację, można wnioskować, że w momencie pogryzienia wirus nie znajdował się w ślinie, więc pies nie mógł zakazić człowieka. Pośmiertne rozpoznanie przeprowadza się, używając testów serologicznych i próby biologicznej.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna
.
Dodane: 13-01-2017 10:13

Tagi: psy z psem wakacje podróże

Widok do druku:

dokąd pojechać z psem